Krioterapia

użyj scrollera do przewijania

Krioterapia – leczenie zimnem.

W naszej placówce stosujemy terapię zimnymi parami azotu w oparciu o urządzenie KRIOPOL – R 26.
Leczenie zimnem (kriostymulacja) jest metodą, która zapoczątkowana została w Japonii a po serii spektakularnych pozytywnych efektów zaczęto ją stosować szeroko na całym świecie. W dużych ośrodkach rehabilitacyjnych zabiegi przeprowadzane są w krio-komorach czyli pomieszczeniach o powierzchni kilku – kilkunastu metrów kwadratowych, do których pacjenci wprowadzani są na określenie krótki czas i tam w odpowiednio dobranych temperaturach ich ciało zostaje wystawione na działanie bardzo niskiej temperatury. W warunkach mniejszych zakładów z powodu braku krio-komór stosuje się miejscowe działanie na wybrane części ciała za pomocą mniejszych ale równie skutecznych urządzeń. Krioterapię powszechnie stosuje się w leczeniu schorzeń reumatycznych i innych chorób układu ruchu, a także urazów, obrzęków, oparzeń itp.

Zabiegu dokonuje się poprzez skierowanie strumienia par azotu uzyskiwanych za pomocą urządzenia KRIOPOL – R 26. Temperatura u wylotu dyszy, na końcu elastycznego węża osiąga temperaturę roboczą (-160 st. C) już po ok. 30 s od włączenia urządzenia.

Zabieg oziębiania powoduje mocne przegrzanie endogenne stawów aż do przekroczenia ciepłoty wyjściowej o około 3 – 4 o C i utrzymuje się do 3 – 4 godzin.

Efekty kuracji:

  • obniżenie aktywności procesu zapalnego,
  • uśmierzenie bólu ruchomości chłodzonych stawów,
  • wzrost siły mięśniowej,
  • obniżenie napięcia mięśni,
  • zmniejszenie obrzęków,
  • poprawa stanu klinicznego i funkcjonalnego polegająca na zwiększeniu zakresu,
  • skrócenie czasu leczenia kontuzji,
  • złagodzenie stanów pooparzeniowych,

Zaleca się stosowanie krioterapii w następujących przypadkach:

  • reumatoidalne zapalenie stawów (RZS),
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK),
  • schorzenia zwyrodnieniowe stawów,
  • zespół kręgosłupa szyjnego,
  • zapalenie okołostawowe,
  • zespół bolesnego barku,
  • dyskopatie,
  • zespół Reitera,
  • liszaj rumieniowaty,
  • postrzał,
  • tendopatie,
  • mialgie,
  • naderwania ścięgien, zapalenia okołościęgniste, zapalenia ścięgien,
  • zwichnięcia, skręcenia, złamania,
  • obrzęki pooperacyjne,
  • oparzenia,
  • długo nie gojące się rany.